بنا بر یک تحقیق علمی، میزان باکتری‌ها و میکروب‌های موجود روی دکمه‌های کامپیوتر، بیشتر از مقدار متوسط این موجودات بر سنگ سرویس‌های بهداشتی است.

در پی تقاضای مجله «ویچ کامپیوتر»، یک بیولوژیست به وسیله میکروسکوپ‌های الکترونیکی، کیبوردهای یک شرکت عمده را مورد آزمایش قرار داده و نتایج شگفت‌‌آور آن را در اختیار این مجله قرار داده است.

در این بررسی، پنج کیبورد مورد آزمایش شده از میان کیبورد‌های یک شرکت صاحب نام انگلیسی، 150 برابر میزان قابل قبول موجودات مضر برای سلامتی انسان در محیط کار را نشان داده و حاکی از آن است که وجود موجودات میکروسوپی مضر بر بقیه کیبوردها، پنج برابر سنگ توالت‌هاست.
بر پایه تحقیقات انجام شده، اصلی‌ترین علت وجود میکروب‌ها و باکتری‌ها، تمیز نکردن کیبوردها از یک سو و تماس همیشگی دکمه‌ها با انگشتان آلوده کاربران، از سوی دیگر است.

در این زمینه، بیولوژیست‌ها و مسئولان بهداشتی، دو عامل اصلی را در انتقال و رشد میکروب‌ها و باکتری‌ها روی کیبوردها ذکر می‌کنند:

یکی از عوامل اصلی، انتقال میکروب‌ها و باکتری‌های انگشتان آلوده کاربران است. در حالت عادی، افراد در مدت یک ساعت، بارها دست خود را به دهان و بینی می‌برند و میکروب‌های موجود در این نواحی را با زدن کیبورد به دکمه‌های آن منتقل می‌کنند. از سوی دیگر، افراد پس از بیرون آمدن از توالت با دست‌های آلوده، میکروب‌های موجود بر دست‌ها را به کیبورد منتقل می‌کنند؛ این موضوع بیشتر درباره افرادی صادق است که پس از بیرون آمدن از توالت، دست‌های خود را نمی‌شویند.

دومین عامل رشد میکروب‌ها روی کیبوردها، تغذیه به هنگام کار کردن است، چرا که ریزه‌های غذایی که روی دکمه‌ها و شیارهای کیبورد و اطراف آن به جای می‌ماند، لانه مساعدی برای تولید و تکثیر آنهاست.
یکی از بیولوژیست‌های فرانسوی در این باره می‌گوید: تغذیه به هنگام کار با کیبورد و با دست‌های نشسته، مثل این است که فرد در توالت غذای خود را صرف کند و حتی بدتر.

در یک نظرسنجی در همین زمینه، بیش از 10 درصد کاربران کامپیوتر، هرگز کیبورد خود را تمیز نمی‌کنند و 20 درصد هم هرگز به فکر نظافت موس کامپیوتر خود نیستند.

توصیه مسئولان بهداشتی به عنوان پیشگیری از ابتلا به میکروب‌های کیبوردی، شستن دست‌ها با صابون پس از کار کردن با این وسیله و پیش از غذا و پرهیز از خوردن در هنگام کار و نظافت کیبوردها در فواصل کوتاه با اسپری‌های مخصوص است.

مجله فوربس در گزارشی مهم‌ترین ویروس‌های رایانه‌ای را که در  ۲۵ سال اخیر رایانه‌های شخصی را در سراسر جهان مورد حمله قرار داده‌اند معرفی کرد

ویروس ELK CLONER  نخستین ویروسی است که در 1982 به رایانه‌های شخصی سراسر جهان حمله کرد. ELK CLONER  از طریق فلاپی دیسک کامپیوترهای Appel II  گسترش یافت و شعری را که سروده طراح نوجوان این ویروس بود به نمایش می‌گذاشت.

ویروس BRAIN  نخستین ویروسی است که به رایانه‌هایی که با سیستم عامل داس مایکروسافت کار می‌کردند در سال 1986 حمله کرد. این ویروس نوشته 2برادر پاکستانی بود و در این حمله شماره تلفن تعمیرگاه رایانه آنها را به‌جا می‌گذاشت.

ویروس MORRIS را یک دانش آموخته دانشگاه کرنل در 1988 نوشته بود. پدر این فرد یک کارشناس ارشد دولتی در زمینه امنیت رایانه بود. این ویروس به حدود 6 هزار رایانه دانشگاه و رایانه‌های نظامی که به اینترنت متصل بودند سرایت کرد.

اگرچه پیش از موریس، ویروس‌ها در اینترنت منتشر شده بودند اما تا پیش از مطرح شدن موریس، هیچکدام در سطح گسترده شیوع نیافته بودند.

ویروس MELISSA یکی از نخستین ویروس‌هایی بود که در 1999 از طریق نامه الکترونیک  به رایانه‌های شخصی حمله کرد. زمانی که کاربر، ضمیمه نامه الکترونیک  (attachment) را باز می‌کرد این ویروس نسخه‌هایی از خود را به  ۵۰ نفر اول موجود در دفترچه نشانی‌های کاربر می‌فرستاد و از این طریق طی چند ساعت در سراسر جهان منتشر شد.

ویروس LOVE BUG نیز در سال 2000  از طریق ضمیمه نامه الکترونیک  منتشر شد. این ویروس با سوءاستفاده از احساسات انسان و تظاهر به نامه عاشقانه، فرد دریافت‌کننده را فریب می‌داد تا اقدام به گشودن نامه کند.

ویروس CODE RED در سال 2001 از یک نقص در نرم‌افزار مایکروسافت بهره‌برداری می‌کرد. این ویروس یکی از نخستین کرم‌های شبکه بود و از آنجا که تنها نیازمند ارتباط شبکه بود و نیازی به باز کردن ضمیمه نبود، به سرعت منتشر شد. اگر چه این نقص شناخته شده بود، اما بسیاری از اپراتورهای سیستم، وصله نرم افزاری را که مایکروسافت یک ماه قبل از آن منتشر کرده بود نصب نکرده بودند.

ویروس BLASTER  نیز در سال 2003  با استفاده از یک نقص شناخته شده در نرم‌افزار مایکروسافت، با شیوع  SoBig ۲۰۰۳ همراه شد. این ویروس شرکت مایکروسافت را بر آن داشت که برای ترغیب افراد در کمک به دستگیری و تعقیب قانونی نویسندگان این ویروس، جایزه نقدی تعیین کند.

ویروس SASSER  نیز در سال 2004 با استفاده از یک نقص مایکروسافت، موجب می‌شد برخی رایانه‌ها به‌طور مداوم خاموش و راه‌اندازی مجدد شوند و اگر چه  این ویروس  به دشواری آخرین نرم‌افزار بداندیش نام گرفت، اما از آن زمان تاکنون به خاطر آن‌که شبکه‌ها ابزارهای دفاعی بهتری را نصب کرده و نویسندگان ویروس‌ها سعی کردند مانع از شناسایی و از بین‌بردن کارهای‌شان شوند، ویروس‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

منبع: فوربیس